Gospodarka odpadami (kopia)

Główne atuty spółki to siedem lat specjalistycznej wiedzy o materiałach, ugruntowana bałtycka baza zaopatrzeniowa zdolna zaopatrywać planowany zakład bez równoległego rozszerzania zakupów, zdywersyfikowany portfel odbiorców, rosnące marże (od 8,1% do 17,8% w latach 2023–2025) oraz nieprzerwana rentowność operacyjna przy strukturze o niskich nakładach kapitałowych i zerowym zadłużeniu finansowym.

Ograniczenia są równie wyraźne: niewielki kapitał własny (142 345 EUR), koncentracja na jednej kluczowej osobie — jedynej udziałowczyni i CEO, brak doświadczenia w prowadzeniu zakładu sortowania — prognozowane marże brutto 30–35% opierają się na benchmarkach branżowych, a nie na wynikach zakładu — oraz krótka, trzyletnia historia finansowa. Główne ryzyka realizacyjne to harmonogram uruchomienia (Q2 2026), pozwolenie środowiskowe kategorii B (standardowo 3–6 miesięcy rozpatrywania), przekształcenie listów intencyjnych, których mechanizmy są powiązane z gotowością operacyjną do 1 lipca 2026 r., oraz ekspozycja na ceny surowców. Wszystkie zobowiązania zakupowe są uzależnione od jakości, co jest standardową praktyką na rynku surowców wtórnych.

Ryzyka te częściowo ograniczają: brak zadłużenia na starcie, stałe generowanie gotówki przez działalność pośrednictwa oraz strukturalny charakter poprawy marż. Sama działalność pośrednictwa zapewnia bazowe pokrycie odsetek na poziomie 1,4× (zysk przed opodatkowaniem za 2025 r. w wysokości 127 411 EUR wobec rocznych odsetek 90 563 EUR), więc odsetki mogą być obsługiwane nawet przy opóźnieniu rozruchu sortowni; komfortowa obsługa długu wraz ze spłatą kapitału wymaga, aby sortownia osiągała wyniki zasadniczo zgodne z prognozami.

Według przedstawionych danych SIA Ramotti to działalność pośrednicza zwiększająca skalę komercyjną z 656 329 EUR (2023) do 1 001 592 EUR (2025), dzięki rozbudowie bałtyckiej sieci zaopatrzenia i świadomemu przesunięciu w stronę cenniejszych frakcji bogatych w płytki PCB i zawierających miedź. Spadek przychodów w 2024 r. (−20,9%) był wymianą wolumenu na jakość — w tym samym roku marża brutto wzrosła z 8,1% do 13,7% — po czym nastąpiło silne odbicie w 2025 r. (+93,0%). Prognoza na lata 2026–2027 uwzględnia przejście: kanał pośrednictwa nadal przynosi około 948 000 EUR (2026) i 684 000 EUR (2027), a własne sortowanie pojawia się w rachunku wyników z kwotami 1 200 000 EUR (2026F) i 2 736 000 EUR (2027F), co daje łączne przychody 2 148 000 EUR i 3 420 000 EUR. Dynamika przychodów rok do roku: −20,9% (2024), +93,0% (2025), +114,5% (2026F), +59,2% (2027F).

Rachunek zysków i strat, EUR (2023–2027)

Wzrost przychodów w latach 2023–2025 przebiega nieliniowo, jak u pośrednika na wczesnym etapie budującego bazę dostaw. Spadek do 519 066 EUR w 2024 r. odzwierciedla zmienność strumieni dostaw i świadome przesunięcie w stronę zakupów wyższej jakości, a nie strukturalne osłabienie popytu; potwierdza to odbicie do 1 001 592 EUR w 2025 r. Prognoza zakłada, że kanał pośrednictwa utrzyma mniej więcej obecne tempo, nieznacznie malejąc w miarę przekierowywania najcenniejszych frakcji do własnego sortowania, a linia sortownicza doda 1,2 EUR–2,7 mln.

Marża brutto systematycznie rosła z 8,1% (2023) do 13,7% (2024) i 17,8% (2025) dzięki optymalizacji zakupów i przesunięciu w stronę frakcji bogatych w płytki PCB i zawierających miedź, gdzie różnice cenowe na tonie są największe. Prognozowany skok do 28,0% i 32,0% wynika z włączenia do struktury przychodów z własnego sortowania z marżą brutto 32–35%. Poprawa ma charakter strukturalny — to eliminacja opłat za przetwarzanie u zewnętrznych partnerów, które utrzymują marże pośrednictwa na poziomie 14–18% — a nie efekt agresywnych założeń cenowych w którymkolwiek z kanałów.

Koszty operacyjne wzrosły z 10 209 EUR (1,6% przychodów) w 2023 r. do 51 032 EUR (5,1%) w 2025 r., w tym koszt inżyniera zatrudnionego w 2025 r. do przygotowania przejścia na sortowanie. Prognoza przewiduje wzrost do 168 EUR–252K (7,8–7,4% przychodów) na koszty licencjonowanego zakładu — czynsz, zespół sortowni złożony z 4–6 operatorów, zgodność środowiskową, ubezpieczenie i amortyzację sprzętu. Malejący stosunek kosztów operacyjnych do przychodów w latach 2026–2027 pokazuje dźwignię operacyjną, gdy w dużej mierze stałe koszty zakładu rozkładają się na rosnącą bazę przychodów.

„Pozostałe koszty” w 2024 r. (43 435 EUR) i 2025 r. (33 462 EUR) to nakłady inwestycyjne na wstępny sprzęt dla zakładu sortowania, ujęte w kosztach w rachunkowości zarządczej zamiast skapitalizowania. Obniżyło to wykazany zysk netto w obu latach: 43 101 EUR (2023), 3 229 EUR (2024) i 93 949 EUR (2025, marża netto 9,4%), podczas gdy zysk przed opodatkowaniem — 46 664 EUR (2024) i 127 411 EUR (2025) — lepiej oddaje rzeczywistą rentowność modelu pośrednictwa. Prognoza zakłada zysk netto 343 238 EUR (16,0%) w 2026F i 807 900 EUR (23,6%) w 2027F.

Koszty odsetkowe rosną od zera do 90 563 EUR w 2026F, co odzwierciedla proponowany kredyt w wysokości 575 000 EUR oprocentowany na 21,0% w skali roku przez 9 miesięcy; łączny EBIT pokrywa je 5,8×. W 2027F odsetki spadają do 34 500 EUR, ponieważ częściowa spłata kapitału z przepływów operacyjnych w 2026 r. zmniejsza saldo zadłużenia, a pokrycie rośnie do 25,4×. Zakłada to częściową spłatę z przepływów operacyjnych, a nie refinansowanie.

Wyniki za 2025 r. — przychody 1 001 592 EUR, marża brutto 17,8%, zysk przed opodatkowaniem 127 411 EUR — potwierdzają, że model pośrednictwa działa, a spółka osiągnęła skalę, przy której kolejny etap ma solidne podstawy operacyjne. Plan rozwoju nie jest zwrotem w nieznane, lecz integracją pionową w ramach tego samego łańcucha wartości, relacji z dostawcami i kanałów sprzedaży: przejęciem bezpośredniej kontroli nad etapem sortowania, obecnie zlecanym zewnętrznym partnerom.

W modelu pośrednictwa spółka uzyskuje marżę pośrednika na poziomie około 14–18% brutto, podczas gdy około 350 EUR–500 za tonę trafia do partnerów jako opłaty za przetwarzanie. Przy własnym sortowaniu opłatę tę zastępują bezpośrednio kontrolowane koszty operacyjne rzędu 200 EUR–280 za tonę, co zwiększa marżę brutto na tonie z około 150 EUR–300 (pośrednictwo) do 520 EUR–820 (własne sortowanie). Zakład wymaga 575 000 EUR na sprzęt, infrastrukturę kontroli jakości, licencje i kapitał obrotowy, co przekracza zgromadzone rezerwy gotówkowe. Działalność pośrednictwa jest prowadzona równolegle jako samofinansująca się baza przychodów.

Kluczowe inicjatywy i rozruch

Przejście wymaga czterech zasobów, których spółka jeszcze nie ma: licencjonowanego zakładu w okolicach Rygi (lokal wybrany, umowa najmu uzależniona od finansowania), sprzętu przetwórczego (445 000 EUR na maszyny do sortowania, separacji i transportu wewnętrznego), zespołu sortowni złożonego z 4–6 operatorów zatrudnianych przy uruchomieniu oraz własnej kontroli jakości (analizator XRF, waga samochodowa, wagi, śledzenie partii). Inżynier odpowiada za projekt linii, specyfikację sprzętu i przygotowanie operacyjne; wniosek o pozwolenie środowiskowe kategorii B jest w przygotowaniu.

Zakład zaprojektowano na początkowe przetwarzanie 300–400 ton elektroodpadów rocznie, w dopasowaniu do istniejącej bazy dostaw. Najcenniejszy materiał (płytki PCB, zespoły złączy, uzwojenia miedziane) trafia na własną linię spółki, a frakcje o niższej wartości (złom żelazny, aluminium, odpady resztkowe) nadal przechodzą przez kanał pośrednictwa. Planowana przepustowość: 30–50 ton w Q2 2026 (uruchomienie), 60–90 ton w Q3, 70–100 ton w Q4 i 300–400 ton w całym 2027 r. Prognozowane przychody z sortowania wynoszą 1 200 000 EUR w 2026 r. (niepełny rok) i 2 736 000 EUR w 2027 r.

Popyt potwierdza portfel o rocznym potencjale odbioru 1 110 000 EUR–1 310 000 od 8 wskazanych kontrahentów z 5 krajów: 3 zawarte kontrakty (730 000 EUR–810 000) i 5 sformalizowanych listów intencyjnych (380 000 EUR–500 000). Każda współpraca obejmuje określony zakres materiałowy, parametry zakupu uzależnione od jakości oraz zidentyfikowane ograniczenie mocy, które usuwa zakład.

Już sama baza kontraktowa — NOVITERA, Metruna i Boliden — zapewnia strukturalne minimum popytu na produkcję zakładu.

SIA Ramotti działa w jednym segmencie — zbiórce, pośrednictwie i handlu zużytym sprzętem elektrycznym i elektronicznym (ZSEE) — ale jest wystawiona na dwie jego warstwy: europejski rynek gospodarki elektroodpadami jako kontekst dla zaopatrzenia, sortowania i handlu oraz podsegment odzysku metali szlachetnych (frakcje bogate w płytki PCB zawierające złoto, srebro i pallad) jako najbardziej marżową część asortymentu. Obie korzystają ze sprzyjających czynników na poziomie UE: rewizji dyrektywy WEEE, aktu w sprawie surowców krytycznych i rosnących wolumenów elektroodpadów.

Europejska gospodarka elektroodpadami

Mordor Intelligence wycenia europejski rynek gospodarki elektroodpadami na około 27,9 mld EUR (2024), z CAGR 5,0% do około 37,5 mld EUR do 2030 r. Węższa definicja, skupiona na recyklingu i przetwarzaniu elektroniki, jest wyceniana przez Market Research Future na około 7,9 mld EUR (2024), z CAGR około 13,4% do 2035 r. Metale odpowiadają za około 47–52% przychodów rynku. Europa przoduje wśród wszystkich regionów w formalnym recyklingu elektroodpadów (około 42,5% w 2024 r.), ale wciąż jest daleko od celu dyrektywy WEEE wynoszącego 65% — poziom zbiórki w całej UE wyniósł 40,6% w 2022 r. (Europejska Agencja Środowiska).

Dyrektywa WEEE (2012/19/EU) wymaga zbiórki na poziomie 65% wagowo; Komisja Europejska opublikowała jej ewaluację 2 lipca 2025 r. i ma przedstawić rewizję do grudnia 2026 r., z ostrzejszym egzekwowaniem rozszerzonej odpowiedzialności producenta (ROP) i obowiązkowymi standardami jakości przetwarzania. Unijny akt w sprawie surowców krytycznych (w mocy od 23 maja 2024 r., zmieniony w marcu 2026 r.) wyznacza cel 25% krajowego recyklingu surowców strategicznych do 2030 r., co bezpośrednio dotyczy palladu, złota i miedzi, a chińskie ograniczenia eksportu galu, germanu, grafitu i antymonu (2023–2024) wzmocniły popyt na dostawców wtórnych spełniających wymogi UE. Globalna ilość wytworzonych elektroodpadów osiągnęła 62 mln ton w 2022 r., przy czym formalny odzysk przechwycił około 25,7 mld EUR wobec teoretycznego potencjału 83,4 mld EUR.

Odzysk metali szlachetnych z płytek PCB

Globalny rynek odzysku metali szlachetnych z elektroodpadów wyceniany jest na około 6,2 mld EUR (2024, Data Bridge Market Research), z prognozowanym wzrostem do około 9,7 mld EUR do 2032 r. przy CAGR 5,8%. Złoto odpowiada za ponad 70% przychodów, a elektronika użytkowa — kategoria źródłowa najbliższa strumieniowi produktów Ramotti — za 46,3% udziału w rynku. Płytki PCB z mieszanej elektroniki użytkowej zawierają około 90–200 gramów złota, 150–200 kilogramów miedzi i około 400 gramów srebra na tonę, przy łącznej wartości metali szlachetnych 10 000 EUR–18 000 za tonę według cen spot z 2025 r. Frakcje PCB są sprzedawane ze znacznym dyskontem do wartości zawartych metali (zwykle 2 000 EUR–6 000 za tonę), co odzwierciedla koszty rafinacji; logika handlowa zbieracza polega na zmniejszaniu tej różnicy dzięki lepszej jakości partii i dokładnej klasyfikacji.

Europejscy pośrednicy w obrocie elektroodpadami osiągają zwykle marże brutto 8–18%: ci skupieni na frakcjach bogatych w płytki PCB i zawierających miedź plasują się w górnej części przedziału (14–18%), a ci zajmujący się złomem żelaznym i niskowartościowymi metalami nieżelaznymi — na poziomie 8–12%. Zintegrowani pionowo zbieracze–sortownie–handlowcy osiągają 25–40% na posortowanych frakcjach — strukturalna przewaga 10–20 punktów procentowych wynikająca z przejęcia marży z sortowania. Bałtycki strumień ZSEE, z którego korzysta Ramotti, ze znaczącym udziałem materiału bogatego w płytki PCB i metale nieżelazne ze źródeł instytucjonalnych i komercyjnych, plasuje spółkę w górnej części przedziału dla pośredników.

Łotwa i kraje bałtyckie

Łotwa jest jednym z zaledwie trzech państw członkowskich UE — obok Bułgarii i Słowacji — które osiągnęły cel 65% zbiórki ZSEE zarówno w 2022, jak i w 2023 r. (Eurostat). Świadczy to o sprawnej formalnej infrastrukturze zbiórki i lepszej jakości wsadu dla zbieraczy działających zgodnie z przepisami, choć jednocześnie zaostrza konkurencję o dostawy. Członkostwo w strefie euro (od stycznia 2014 r.) eliminuje koszty przewalutowania przy eksporcie do odbiorców w Niemczech, Szwecji i Holandii, a członkostwo w strefie Schengen ułatwia logistykę transgraniczną. Łotwa pełni rolę rynku zasilającego przetwórstwo nordyckie i północnoeuropejskie: Boliden (Szwecja) i Aurubis (Niemcy) to główne miejsca docelowe koncentratu bogatego w płytki PCB od bałtyckich zbieraczy.

Konkurencja ma trzy poziomy: poziom 1 to regionalni integratorzy (CRONIMET Nordic: obroty 144,5 mln EUR, ponad 251 000 ton przetworzonych w 2024 r.; Metruna: specjalista od ZSEE w całym regionie bałtyckim); poziom 2 to średni łotewscy przetwórcy (TM Recycling, E-collect, ALL Recycling); poziom 3 to ogólne skupy złomu (Euro Lom, ELECO, Jumets, Refonda). Ramotti znajduje się na progu poziomu 2 — ma licencję na handel, ale jeszcze nie na przetwarzanie — i konkuruje ceną wsadu, dostępem do logistyki, zgodnością z przepisami i jakością produktów względem specyfikacji odbiorców. Kluczowym wyzwaniem jest przekształcenie się w licencjonowanego zintegrowanego operatora, konkurującego na równych warunkach z ugruntowanymi przetwórcami poziomu 2.

Szanse

• Zaostrzanie regulacji WEEE. Wyższe obowiązkowe poziomy zbiórki i standardy przetwarzania zwiększą ilość materiału trafiającego do formalnego obiegu, poszerzając bazę wsadu dla licencjonowanych zbieraczy; wyniki Łotwy powyżej celu sprawiają, że tutejsi operatorzy mogą korzystać ze wzrostu wolumenów, zamiast ponosić koszty dostosowania.
• Popyt na agregatorów surowców w związku z aktem CRMA. Cel 25% recyklingu do 2030 r. i chińskie ograniczenia eksportu podniosły strategiczną wartość unijnych zbieraczy ZSEE dostarczających frakcje bogate w płytki PCB; Umicore, Boliden i Aurubis rozszerzają pozyskiwanie wsadu w Europie.
• Premia cenowa za płytki PCB. Tona płytek PCB z mieszanej elektroniki użytkowej zawiera metale szlachetne o szacowanej wartości 10 000 EUR–18 000; operatorzy dostarczający czystsze partie o stałej specyfikacji zmniejszają dyskonto za ryzyko stosowane przez rafinerie i zatrzymują większą część tej wartości.
• Położenie logistyczne w krajach bałtyckich. Łotwa leży między dużymi rafineriami surowców wtórnych w Szwecji, Niemczech i Holandii a rosnącymi wolumenami elektroodpadów w Europie Środkowo-Wschodniej, a euro eliminuje koszty przewalutowania w eksporcie.

Wyzwania

• Zmienność cen surowców. Miedź potaniała o około 12% między majem a wrześniem 2024 r., a pallad o ponad 40% między styczniem 2023 r. a styczniem 2025 r., co bezpośrednio wpływa na wartość zapasów utrzymywanych między zakupem a sprzedażą.
• Asymetria skali. Obroty CRONIMET Nordic w wysokości 144,5 mln EUR są o kilka rzędów wielkości większe niż skala działalności Ramotti, co wpływa na ceny wsadu i głębokość relacji z odbiorcami.
• Koncentracja odbiorców na poziomie rafinacji. Umicore, Boliden i Aurubis dysponują większością mocy przetwórczych dla ZSEE bogatego w płytki PCB w Europie Północnej i Zachodniej; agregatorzy na wcześniejszych etapach łańcucha muszą przyjmować ich ceny.
• Konkurencja z szarej strefy. Mieszanie ZSEE ze zwykłym złomem pozwala nieformalnym podmiotom płacić dostawcom więcej, bo unikają kosztów licencji i opłat w ramach ROP — to trwałe zakłócenie w większości państw członkowskich UE.

Kredyt w wysokości 575 000 EUR jest zabezpieczony skonsolidowanym pakietem, który łączy istniejące środki trwałe — maszyny, urządzenia i inne środki trwałe z bilansu za 2025 r., 219 520 EUR — z nowo nabytym, finansowanym z kredytu sprzętem do sortowania, separacji i kontroli jakości (530 000 EUR z kwoty kredytu). Zabezpieczenie przedstawiono w wartości bazowej (wartość bilansowa dla istniejących aktywów, koszt zakupu lub wartość z faktury dla nowego sprzętu) oraz w konserwatywnej wartości likwidacyjnej, przy założeniu odzysku 55–75% zależnie od kategorii aktywów, co odpowiada uporządkowanej sprzedaży przymusowej. Kapitał obrotowy (30 000 EUR, 5,2% kredytu) i koszty licencji (15 000 EUR, 2,6%) wyłączono z bazy podlegającej zastawowi, ponieważ są zużywane w działalności i nie pozostawiają wyodrębnialnej wartości materialnej.

Wskaźniki pokrycia

Luka do pełnego pokrycia w wartości likwidacyjnej wynika z niepodlegających zastawowi składników — kapitału obrotowego i licencji (45 000 EUR) — oraz z konserwatywnego odzysku 55% dla zróżnicowanych drobnych elementów infrastruktury. W wartości bazowej pokrycie przekracza 130% kapitału i 112% łącznej spłaty. Pakiet opiera się głównie na możliwym do zidentyfikowania sprzęcie przemysłowym — rozdrabniaczach, separatorach wiroprądowych, granulatorach kabli, analizatorach XRF, wagach samochodowych i maszynach do transportu wewnętrznego — renomowanych producentów, z aktywnymi europejskimi rynkami wtórnymi, łatwym do udokumentowania i monitorowania. Istniejące maszyny i urządzenia (wartość bilansowa 180 000 EUR, wartość likwidacyjna 126 000 EUR) stanowią dodatkową warstwę niezależną od realizacji projektu finansowanego kredytem. Po uruchomieniu zakładu zabezpieczenie uzupełniają zdolność zainstalowanego sprzętu do generowania przychodów oraz portfel odbiorców, a ochrona przed stratą przesuwa się z wartości likwidacyjnej na pokrycie z przepływów operacyjnych w okresie kredytowania.

Kredyt finansuje sprzęt do sortowania i separacji, infrastrukturę kontroli jakości, licencje środowiskowe i początkowy kapitał obrotowy potrzebne do przejścia od pośrednictwa do własnego sortowania. Około 92% (530 000 EUR) przeznaczono na materialne, możliwe do zidentyfikowania aktywa o określonych modelach, ilościach i rynkowo weryfikowalnych cenach, sprawdzonych w europejskich katalogach sprzętu przemysłowego. Personel, czynsz za zakład i bieżące koszty operacyjne są pokrywane z własnych przepływów operacyjnych spółki.

SIA Ramotti zaciąga pożyczkę terminową w wysokości 575 000 EUR, pomyślaną jako celowy instrument finansowania zakupu sprzętu i budowy zakładu. Struktura wypłat odzwierciedla kolejność operacyjną programu, dzięki czemu środki są dostępne wtedy, gdy dana kategoria wydatków staje się konieczna, i nie leżą bezczynnie. Pożyczka nie refinansuje dawnych zobowiązań, nie finansuje ogólnych kosztów stałych ani nie wspiera działalności pośrednictwa, która finansuje się z własnych przepływów pieniężnych.

Orientacyjne warunki kredytu

Harmonogram i przeznaczenie transz

Sześć transz odpowiada kolejnym etapom budowy: najpierw podstawowe maszyny sortownicze, potem separacja mechaniczna, ręczny demontaż i magazynowanie, transport wewnętrzny i systemy zakładu, zestaw kontroli jakości, a na końcu licencje, części zamienne i kapitał obrotowy. Każda wypłata jest powiązana z określonym krokiem projektu — zamówieniem, dostawą, instalacją, uruchomieniem i startem — i poparta dokumentami (faktury dostawców, faktury proforma, zamówienia, potwierdzenia dostaw, dokumentacja pozwoleń). Odsetki naliczane są wyłącznie od wypłaconych kwot, co obniża efektywny koszt w okresie rozruchu.

SIA Ramotti to łotewska spółka zajmująca się zbiórką elektroodpadów, pośrednictwem i handlem nimi, zarejestrowana 30 stycznia 2019 r. Początkowo testowała kilka modeli biznesowych w łańcuchu wartości elektroodpadów, zanim skupiła się na modelu zbieracz–pośrednik–handlowiec, który wyznacza jej działalność od 2023 r. W ciągu siedmiu lat nieprzerwanej działalności zbudowała sieć zaopatrzenia obejmującą Łotwę, Litwę i Estonię, nawiązała relacje z zakładami recyklingu i hutami w całej UE oraz zdobyła praktyczną wiedzę o każdym ogniwie łańcucha — od składu i wyceny mieszanych odpadów elektronicznych przy zbiórce, przez ekonomikę sortowania i przygotowania frakcji, po specyfikacje i struktury cenowe odbiorców przemysłowych na etapie rafinacji.

Spółka nie pozycjonuje się jako zwykły skup złomu, lecz jako wyspecjalizowany pośrednik w obrocie elektroodpadami ze znajomością poszczególnych frakcji: kupuje bogate w metale odpady elektroniczne po konkurencyjnych kosztach, klasyfikuje materiał według zawartości odzyskiwalnych metali i sprzedaje partie zgodne ze specyfikacją temu typowi odbiorcy — zakładowi odzysku metali szlachetnych, hucie przemysłowej, producentowi stopów wtórnych lub wyspecjalizowanemu przetwórcy płytek PCB — który oferuje za daną frakcję najlepsze warunki. Spółka realizuje obecnie zaplanowane przejście od czystego pośrednictwa do zintegrowanego modelu zbieracz–sortownia–handlowiec, z własnym licencjonowanym zakładem sortowania planowanym na Q2 2026.

Dane rejestrowe spółki: SIA Ramotti, łotewska spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Sabiedrība ar ierobežotu atbildību); Reģistrācijas Nr. 42103088650; PVN Nr. LV42103088650; adres siedziby: Baltā iela 24 – 49, Rīga, LV-1055, Łotwa; kapitał zakładowy 2 800 EUR.

Natālija Kuzmiča-Poliščuka jest CEO i jedyną udziałowczynią (100%). Pod jej kierownictwem spółka rozwinęła się z działalności testującej modele biznesowe przy wejściu na rynek w 2019 r. w aktywnego komercyjnie pośrednika w obrocie elektroodpadami, generującego 1,0 mln EUR rocznych przychodów, z zakontraktowanym portfelem odbiorców w pięciu krajach.

Kontrola handlowa i operacyjna skupia się w rękach CEO, która utrzymuje wszystkie kluczowe relacje z dostawcami i odbiorcami oraz kieruje zakupami, polityką cenową i strategią. Zapewnia to szybkość decyzji na rynku transakcyjnym, gdzie terminy zakupów i negocjacje cenowe wymagają szybkiej reakcji, ale tworzy koncentrację na jednej kluczowej osobie, typową dla mikroprzedsiębiorstw na wczesnym etapie, zarządzanych przez właściciela.

Działalność obejmuje jedną linię biznesową, ale dwa kanały. Spółka kupuje mieszane odpady elektroniczne od partnerów zaopatrzeniowych w krajach bałtyckich i sprzedaje frakcje wyjściowe zgodne ze specyfikacją przemysłowym zakładom recyklingu i hutom. W obecnym modelu pośrednictwa fizyczne sortowanie jest zlecane licencjonowanym partnerom zewnętrznym; Ramotti kontroluje łańcuch handlowy od zakupu do sprzedaży i zarabia na różnicy między kosztem mieszanego wsadu a wartością posortowanych frakcji. Od Q2 2026 przenosi fizyczne przetwarzanie do własnego licencjonowanego zakładu i zachowuje całą marżę z sortowania, którą obecnie dzieli z partnerami przetwórczymi.

Przychody mają charakter transakcyjny: każda partia jest ważona, klasyfikowana według frakcji i fakturowana po uzgodnionej cenie za tonę, bez elementu abonamentowego. Powtarzalność zapewniają ugruntowane relacje z odbiorcami i strukturalne zapotrzebowanie przetwórców na stabilny wsad. Przychody generują dwie kategorie produktów:

• Frakcje zawierające metale szlachetne — płytki PCB, zespoły złączy i gęsto obsadzone płytki zawierające odzyskiwalne złoto, srebro i pallad, sprzedawane wyspecjalizowanym zakładom odzysku metali szlachetnych po najwyższych cenach za tonę w całym asortymencie.
• Frakcje metali nieszlachetnych — uzwojenia miedziane, aluminiowe obudowy nośne, stalowe obudowy i inne komponenty żelazne i nieżelazne, sprzedawane zakładom recyklingu metali nieszlachetnych po cenach odnoszonych do LME.

Mieszane elektroodpady kupowane po około 300 EUR–500 za tonę dają posortowane frakcje o łącznej wartości około 1 200 EUR–1 800 za tonę. W modelu pośrednictwa istotna część tej różnicy trafia do partnera przetwórczego jako opłata za sortowanie (marża brutto 14–18%); własne sortowanie pozwala spółce zachować całą różnicę (docelowa marża brutto 30–35%).

Portfel produktów obejmuje posortowane frakcje elektroodpadów pochodzące z wycofanych z użytku urządzeń gospodarstwa domowego, elektroniki użytkowej i sprzętu przemysłowego, klasyfikowane według składu materiałowego i zawartości metali:

Zaopatrzenie obejmuje Łotwę, Litwę i Estonię. Produkty są sprzedawane w całej UE, a rynki docelowe wyznacza lokalizacja odbiorcy: zakłady odzysku metali szlachetnych na Litwie i w Finlandii, huta przemysłowa w Szwecji, producenci stopów wtórnych na Łotwie i wyspecjalizowani przetwórcy płytek PCB w Holandii.

Ramotti sprzedaje w modelu B2B na przemysłowym rynku surowców wtórnych. Sprzedaż jest bezpośrednia i oparta na relacjach: materiał pozyskiwany jest przez bałtycką sieć dostawców, a posortowane frakcje trafiają do odbiorców dzięki ugruntowanym relacjom, z ceną ustalaną na podstawie składu partii, czystości frakcji i bieżących notowań rynkowych.

Portfel odbiorców na 2026 r. obejmuje pięć typów odbiorców: odzysk metali szlachetnych (NOVITERA UAB, Kat-Metal Oy), regionalny handel surowcami wtórnymi (Metruna UAB, Baltic Recycling UAB), przetwórstwo hutnicze (Boliden Group / Rönnskär), produkcję wtórnych stopów aluminium (ALL Recycling SIA) oraz wyspecjalizowany recykling płytek PCB (Holland Recycling B.V.).

Model realizacji w ramach pośrednictwa to „pozyskaj, zorganizuj, sprzedaj”, a po uruchomieniu zakładu — „pozyskaj, posortuj, sprzedaj”. Mieszane elektroodpady pochodzą z bałtyckiej sieci rozwijanej od 2019 r. — firm zajmujących się recyklingiem i utylizacją sprzętu, podmiotów skupujących zużytą elektronikę i instytucjonalnych programów utylizacji. Według spółki baza partnerów wystarcza, aby zapewnić przepustowość zakładu (300–400 ton rocznie przy pełnym wykorzystaniu mocy) bez równoległego rozszerzania zaopatrzenia. W zakładzie spółka będzie samodzielnie prowadzić ręczny demontaż i separację mechaniczną; transport wychodzący pozostaje po stronie zewnętrznych operatorów logistycznych.

Obecny czteroosobowy zespół to CEO (relacje handlowe, zakupy, strategia), menedżer ds. rozwoju biznesu (rozwój bazy dostawców i odbiorców), inżynier na pełny etat (projekt linii sortowniczej, specyfikacja sprzętu, uruchomienie zakładu) oraz asystent administracyjny. Program inwestycyjny powiększa zespół do 8–10 osób dzięki 4–6 przeszkolonym operatorom sortowania i wprowadza sformalizowane procesy, delegowanie uprawnień oraz procedury zgodności środowiskowej, których wymaga licencjonowany zakład. Inżynier, zatrudniony od 2025 r., będzie kierował zakładem w początkowej fazie.